Saturday, December 6, 2008

St.Nicolaas Anno 2008

© Copyright Ceres Walter
6 december 2008


St. Nicolaas Anno 2008

Het is bijna vijf december
St. Nicolaas is weer in het land
Deze dag schenkt Sint de kinderen kadootjes
Een gebruik, dat uit een ver verleden stamt

Vroeger werd gestookt op zwarte kolen
Diep uit ondergrondse mijnen gehakt
Bij verbranding ontstond zwarte roetaanslag
In de huiselijke schoorsteenschacht

Om de kado's bij de kinderen te krijgen
Klauterden de pieten door de schoorsteen
Daardoor veranderde hun uiterlijk
Roetzwart werden ze bij aankomst benee

Nu is er echter iets veranderd
Zwart mogen de pieten niet meer zijn
Discriminatie heet het tegenwoordig
Doch het zwart hoort er gewoon bij

Leer de kinderen de ware oorsprong
Van het roet in de schoorsteen en de piet
Daardoor verandert vast het inzicht
En onderscheid maken hoeft dan niet

Vertel ze ook over andere landen
Waar de zon veel feller schijnt
De mensen daarom donkerder worden
Maar dezelfde gevoelens hebben als wij

Monday, December 1, 2008

My Parents

© Copyright Ceres Walter
16 November 2008

My Parents

This poem is dedicated to my parents
They choose to live in God’s way
I find them a good example
How to spend life persistent in faith

Both are unselfish persons
They helped all who needed support
If circumstances worsened
Our house became the last resort

With no place to go
Our home was indefinitely theirs
In this small house
Each room had to be shared

My parents act out of belief
They never turned anyone down
For God had given them guaranties
Their behavior made me very proud

Sunday, November 30, 2008

Baby

© Copyright Ceres Walterr
29 november 2008

BaBy

Je drijft heerlijk in de moederschoot
Je luistert naar haar gedempte stem
Je voelt al haar emoties
Zij is alles, wat je kent

Je wordt steeds groter
De baarmoeder wordt te klein
Het wordt tijd voor je geboorte
Ai, wat is dat voor ongein

Opeens wordt je voortgeduwd
Door dat nauwe geboortekanaal
Je ondergaat het met afschuw
Aan het eind fel licht en veel kabaal

Waar ben je nu weer beland
Je krijgt een tik op je billen
Je voelt je ontredderd en bang
Van schrik zet je het op gillen

Maar dan hoor je haar stem
Je wordt bij je mama neergelegd
Veilig voel je je nu pas echt
Eindelijk rust na dat slopende gevecht

Vergeten is ook mama's ongemak en pijn
En die baby van haar, die mag er zijn
Twee oogjes, twee oortjes, een neusje en een mond
Twee handjes, twee voetjes en helemaal gezond

Tuesday, November 25, 2008

Gedachten

© Copyright Ceres Walter
26 november 2008

Gedachten


Veilig onder moeder’s vleugels
Gisteren lijkt nog zo dichtbij
Afgeschermd voor ellende en pijn

Zoals huizen op hun fundament staan
Vormt je jeugd de onderlaag
Maar jij bepaalt, hoe de koers zal gaan

Vindt je straks de juiste, verzeker je ervan
Dat je bij ziekte of tegenslag
Ook met elkaar verder kan

Naarmate de jaren zijn verstreken
En je je leven hebt geleid
Ervaar je, het leven is niet altijd fijn

Maar misschien heb je zowaar mazzel
En vindt je Vrouwe Fortuna aan je zij
Zij maakt van je leven een lot uit de loterij