Een prachtige lentedag is aangebroken Het morgenlicht breekt stilaan door De zangvogels brengen hun muzikale ode Het klinkt als een bont samengesteld koor
Koekeroe koekeroe hoor de roep der duiven De tuinfluiters galmen vanuit het struikgewas Hoog in de bomen zingen de merels Het roodborstje kweelt vanaf het dak
De koolmeesjes zoeken naar insecten De spreeuwen ontwaken uit hun slaap De eksters poetsen hun zwartwitte veren Bonte kauwen scharrelen hun kostje bij elkaar
De buitenlucht ruikt nog naar vochtige aarde Het is een moment van pais en vree Een tafereel vastgelegd in woorden Eer het dagelijks rumoer haar plek herneemt
Het menselijk ego is een merkwaardig iets Het zijn zoals de ogen Waardoor jij jezelf bij voorkeur ziet Beroepsmatig ben je zeer subliem Echter met een ego van hier tot ginder Maak je maar weinigen tot vriend
Het inlevingssvermogen wordt erdoor beperkt Van toegeven heb je nog nooit gehoord Woorden waaraan je ego zich mateloos ergert En de egotripper ploegde trots voort Het gedrag is zo ontzettend neerbuigend Zelfkennis en redelijkheid liggen slecht in ‘t gehoor
Dus ga aan de slag met je aanmatigend ego Zorg dat je de grip op de realiteit niet verliest Met bescheidenheid als mottto Blijf je alles in de juiste porporties zien Verruim steeds weer je kennis Maar vergeet de gevoelens van de anderen niet